Eğitim Teknolojilerinde Uluslararası ISTE Standartları ile Ders Entegrasyonu yazı dizisi -1

0 2.491

 

1.BÖLÜM: Giriş ve Öğrenci Standartları:

ISTE (The International Society for Technology in Education) eğitim teknolojileri entegrasyonunda dünyadaki en söz sahibi ve geçerliliği kabul edilen kuruluştur. ABD’de 50 eyaletin 49’unda ISTE standartları referans alınarak uygulamalar yapılmakta ve devlet politikası olarak kabul görmektedir. 

Eğitim teknolojilerinin planlama yapılmadan kullanılması, eğitimde istenilen hedefe ulaşmayı zorlaştırmaktadır. ISTE standartlarının temel amacı; eğitim kurumlarının teknolojiyi planlı bir şekilde kullanmalarına katkı sağlamak ve tüm paydaşların amaçlarına ulaşmaları için bir yol haritası ortaya koymaktır. Tıpkı matematik, fen bilgisi gibi standartlaştırılmış çerçeveleri olan derslere benzer ve eğitim kurumlar bunları uygulayarak dünya standartlarını yakalamaya çalışır. 

ISTE bu standartları 5 başlık altında toplar:

  • Öğrenci Standartları
  • Öğretmen Standartları
  • Yönetici Standartları
  • Koç Standartları
  • Bilgisayar Eğitimcileri Standartları ‘dır.

Bu 5 ana başlık altında toplamda 29 ISTE Standardı vardır. Bu yazı dizisinde öğrenci standartlarına göz atıp örneklere bakacağız. 

ISTE Öğrenci Standartları:

Tüm eğitimcilerin öğrenim hayatlarında duyduğu tanımda şöyle der: “Eğitim: öğrencilerin hayatlarında istendik değişiklikler yapmaktır”. Bu nedenle ISTE standartlarının belki de en kritik olanı öğrenci standartlarıdır. 

Günümüz öğrenme ortamları teknolojik açıdan gelinen en zengin noktada bulunmaktadır ve bu zenginlik hızla artmaya devam etmektedir. Gelişen cihazların yanı sıra artan internet hızı da sınıftaki işimizi oldukça kolaylaştırmaktadır. ISTE öğrenci standartları bu teknolojilerden faydalanarak, öğrencilerin sınıf içerisinde olabildiğince aktif olmalarını sağlamayı amaçlayan öğrenci merkezli bir eğitim verilmesine yönelik tasarlanmıştır. Bu standartlar şu şekilde belirlenmiştir:

  1. Yetkin Öğrenen
  2. Dijital Vatandaş
  3. Bilgiyi Düzenleyen
  4. İnovatif Tasarlayan
  5. Kompütasyonel Düşünen
  6. Yaratıcı İletişim Kuran
  7. Global İşbirliği Yapabilen

1- Yetkin Öğrenen:

Bir dersin başarısının en büyük göstergelerinden biri öğrencileri derse dahil etmekten geçer. Öğrenciler derslerde sadece söz hakkı alan, sorulara cevap vermesi beklenen bireyler değil aynı zamanda ne öğreneceklerini seçen, dersi yönetebilen rolünde olmak için teknolojiden yararlanırlar. Öğretmen bu süreci kolaylaştıran bir rol üstlenir.

1A: Kişisel öğrenme hedeflerini ifade eder ve belirler. Bu hedeflere ulaşmak için teknolojiyi kullanarak stratejiler geliştirir.

1B: Öğrenme sürecini destekleyici iletişim ağları kurarlar ve öğrenme ortamlarını kişiselleştirirler.

1C:Çalışmalarını geliştirmek üzere geri bildirim almak için kolaylaştırıcı teknolojilerden faydalanırlar.

1D:Teknolojik işlemlerin temel kavramlarını anlar, mevcut teknolojileri seçme, kullanma ve sorun giderme becerilerini gösterir ve gelişmekte olan teknolojileri keşfetmek için bilgilerini aktarırlar.

Örnek: Öğrenciler kendi seçtikleri bir sanatçı hakkında öğrenmek istediklerini listelerken eğitim teknolojileri (1A) araçlarından faydalanırlar. Liste hazırlanırken öğretmenden gerçek zamanlı bildirim alırlar ve zaman içerisinde öğrettiklerini farklı şekilde öğretmene yansıtırlar (1B). Bu sırada öğretmen çalışmaların iyileştirilmesi için geri bildirimlerde bulunur.

2- Dijital Vatandaş

ISTE Standartları her öğrencinin iyi bir dijital vatandaş olmasını gerektirir. Teknoloji kaynaklarını aktif ve bir bütün olarak topluma fayda sağlamak amacıyla kullanırlar. Modern teknolojiyi kullanırken hak ve sorumluluklarını bilmeleri beklenir. 

Çevrimiçi ortamda olumlu davranışlar sergilemek ve kişisel verilerin güvenliğinin nasıl sağlanacağını bilmek, dijital vatandaş olma yolunda öğrencilerin bilmesi gereken konulardandır. Çevrimiçi ayak izlerinin ve itibarlarının iyileştirmek üzere öğrencilerin olumlu davranış seçimleri yapmaları ve fikri mülkiyet haklarına saygılı olmaları gerekir.

2A: Dijital kimliklerini ve itibarlarını geliştirir ve yönetirler. Dijital dünyadaki eylemlerin ve ayak izlerinin kalıcı olduğunun farkındadırlar.

2B: Teknolojiyi kullanırken çevrimiçi sosyal etkileşimler de dahil olmak üzere olumlu, güvenli, yasal ve etik davranışlarda bulunurlar.

2C:Fikri mülkiyet kullanım ve paylaşımının hak ve yükümlülüklerini anlar ve bunlara saygı gösterdiğini yansıtırlar.

2D:Kişisel verilerini ve çevrimiçi ayak izlerini, gizliliğini ve güvenliğini korumak üzere yönetirler. Çevrimiçi işlemleri takip etmek için kullanılan veri toplama teknolojilerinin farkında olurlar.

Örnek:Sanal sınıf ortamında kullanılacak olan iletişim kurallarını ortaklaşa belirlerler (2B).

Öğrenciler kendi fikirleri olan hayali bir işletme oluştururlar. Bu işletmenin çevrimiçi profesyonel platformlarda dijital kimliğinin oluşturulmasını planlarlar (2A)

3- Bilgiyi Düzenleyen

Geleneksel yöntemlerle dünyadaki olaylara ayak uydurmanın imkansız olduğu bilgi çağında, interneti doğru kullanma becerisi büyük önem taşır. Her geçen gün eksik, yanlış veya hatalı bilgi sayısının arttığı bu ortamda güvenilir bilgilerin neye benzediğini bilmek gerekir.

Öğrenciler bilgi oluşturmak, yaratıcı eserler üretmek ve anlamlı öğrenme deneyimleri kazanmak için dijital araçları vasıtasıyla farklı kaynakları eleştirel düşünce yoluyla seçerler.

3A: Entelektüel ve yaratıcı uğraları için bilgi ve diğer kaynakları bulmadı etkili araştırma stratejileri planlar ve kullanırlar.

3B: Bilgi, medya veri veya diğer kaynakların doğruluğunu, bakış açısını, güvenilirliğini ve uygunluğunu değerlendirirler.

3C:Anlamlı bağlantılar veya sonuçlar oluşturmak için çeşitli araç ve yöntemleri kullanarak dijital kaynaklardan gelen bilgileri seçerler.

3D: Gerçek dünya sorunlarını ve problemlerini çözebilecek fikirler ve kuramlar geliştirirler ve bilgi oluştururlar.

Örnek: Corona virüsü hakkındaki tartışmaları araştıran öğrenciler, devlet kurumları, üniversiteler ve ticari amaçlı (3B) kaynaklardaki bilgileri karşılaştırırlar. Bu karşılaştırmalar sonucunda virüs hakkında derlenmiş, anlamlı ve doğru sonuçlar ortaya çıkarırlar (3C ve 3D).

4- İnovatif Tasarlayan

Problem çözme becerisi ve düşünme süreçlerinin uygulanması, bir işin daha kolay ve sağlıklı yapılmasına katkı sağlar. Öğrenciler dijital dünyada problemler çözerken tasarım araçları kullanırlar. Tasarım süreçlerini geliştirirken ise; sorunu belirleme, çözümleri listeleme, prototip geliştirme test etme ve iyileştirme basamaklarına girerler.

4A: Fikir üretmek, teorileri test etmek, yenilikçi eserler yaratmak veya özgün problemleri çözmek için kasıtlı bir tasarım sürecini bilir ve kullanırlar.

4B: Tasarım kısıtlamalarını ve hesaplanan riskleri dikkate alan bir tasarımın sürecini planlamak için dijital araçları seçer ve kullanırlar.

4C: Döngüsel tasarım sürecinin bir parçası olarak prototipler geliştiri, test eder ve iyileştirirler.

4D: Belirsizlikleri hoşgörüyle karşılar, azimli olurlar ve açık uçlu sorunlarla uğraşma becerilerine sahip olduklarını gösterirler.

Örnek: Öğrencilerden sadece standart bir pet şişe kullanarak, eğik düzlemde en hızlı gidebilecek aracı yapmaları istenir. Bunun için oluşturulan tüm gruplar, daha önceden paylaşılan tasarım sürecini uygular (4A). Yapılacak işi yönetmek için zihin haritası, çizim ve proje oluşturma için dijital araçları kullanırlar (4B). Oluşturdukları prototipi test eder ve iyileştirmeler yaparlar (4C). Her grubun açık uçlu probleme karşı birbirlerin farklı çözümler geliştirdikleri ortaya çıkmıştır (4D).

5- Kompütasyonel Düşünen

Kompütasyonel düşünme “bilgisayar gibi düşünmek” değildir. Kısaca bir problem çözme sürecidir. Bu süreçte bilgisayar bilimleri bir araç olarak kullanılır. Bireyleri teknoloji okur-yazarlığının ötesine taşırken, yaratıcı problem çözme sürecinde de sınırsız olanaklar sağlar.

Öğrenciler sorunları anlamak ve çözmek için teknolojinin gücünü kullanırlar.

5A: Veri analizi, soyut modelleme ve algoritmik düşünce gibi teknolojik destekli yöntemlerle uygun bir şekilde sorunları formüle ederler.

5B: Veri toplarlar veya ilgili veri kümelerini tanımlarlar. Verileri analiz etmek için dijital araçları, problem çözmeyi ve karar almayı kolaylaştıracak şekilde kullanırlar.

5C: Problemleri parçalara ayırırlar, önemli bilgileri çıkarır ve karmaşık sistemleri anlamak veya problem çözmeyi kolaylaştırmak için açıklayıcı modeller haline getirirler.

5D: Otomasyonun nasıl çalıştığını anlarlar ve otomatik çözümler.

Örnek: Öğrenciler okulda yapılan kulüp seçimleri ile ilgili problemleri tanımlarlar (5A). Okulda bulunan öğrencilerin sınıf, şube, cinsiyet ve tercih ettikleri kulüp bilgilerini dijital araçlar (5B) yardımıyla toplarlar ve analiz ederler. Bu analizleri sınıfta ilgi çekici şekilde paylaşırlar (5C).

 

6- Yaratıcı İletişim Kuran

İletişim kurma araçları değiştikçe, etkili ve yaratıcı iletişim kurmak için gerekli becerilerde değişmektedir. Bir “yaratıcı iletişimci” kendini dijital dünyada açık ve net ifade edebilmelidir. Özellikle Z kuşağı için bu çok daha önemlidir. Çünkü onlar herkesten daha fazla dijital dünyadadırlar.

Öğrenciler, hedeflerine uygun olan platformları, araçları, stilleri, formatları ve dijital ortamları kullanarak net bir şekilde iletişim kurarlar ve kendilerini çeşitli amaçlar için yaratıcı bir şekilde ifade ederler.

6A: hedeflerin karşılanması için uygun iletişim platformlarını ve araçlarını seçerler.

6B: Orjinal eserler yaratırlar ya da dijital kaynakları sorumlu bir şekilde yeniden düzenleyerek yeni eserlere dönüştürürler.

6C: Karmaşık fikirleri net bir şekilde ifade etmek için modeller, simülasyonlar gibi farklı dijital nesneler üretirler.

6D: Hedef kitlelerine yönelik olarak içeriği özelleştirerek yayınlar veya sunarlar.

Örnek: Sanat ve Bilişim Teknolojileri arasında yapılan disiplinler arası çalışmada öğrenciler okul koridorlarında asılı olan ünlü ressamlara ait tablolardan birini seçerler. Bu tabloların eser sahipleri ve tabloları hakkında hedefe yönelik platformda bir sunum hazırlarlar (6A ve 6B). Dijital ortamda bu sunumu paylaşırlar (6D).

 

7- Global İşbirliği Yapabilen:

İnternetin yaygınlaşması, hızlanması ve ucuzlamasına paralel olarak insanlar da birbirine yakınlaşmaktadır. Kültürel ufukların genişlemesinde ve dünyanın farklı yerlerindeki kişilerle ortak çalışma yapabilmede eğitim teknolojileri araçlarının kullanımının bilinmesi önemli yer tutar. 

Öğrenciler bakış açılarını geliştirmek ve öğrenmelerini zenginleştirmek için lokal ya da küresel ortaklarla etkin bir işbirliği içerisinde çalışmak amacıyla dijital araçları kullanırlar:

7A: İletişim kurmak, öğrenmeyi genişletmek ve karşılıklı anlaşmayı geliştirmek için farklı geçmişe sahip öğrenciler dijital araçları kullanırlar.

7B: Sorunlara birden fazla bakış açısı getirmek ve incelemek için akranlar, uzmanlar veya topluluk üyeleri ile ile birlikte çalışırlar.

7C: Ortak bir hedefe doğru ve etkin bir şekilde çalışmak adına çeşitli rol ve sorumluluklar üstlenerek proje ekiplerine yaratıcı bir şekilde katkıda bulunurlar.

7D: Yerel ve küresel sorunları irdelerken, ortak çalışma teknolojilerini kullanarak çözüm arayışında başkalarıyla işbirliği kurarlar.

Örnek: Global bir sorun üzerine sınıfta tartışma yapılır. Öğretmen ya da öğrenciler tarafından farklı ülkelerdeki uzman ya da öğrenciler ile görüntülü görüşme (7A) organize edilir. Sorunun etkilerinin farklı ülkelerde nasıl yansıdığı analiz edilir ve sınıf içerisinde paylaşılır (7D).

Öğrencilerin gelişimlerine katkı sağlamak adına ISTE Öğrenci Standartlarını tüm branşlarda farklı şekillerde uygulayabiliriz. Eğitim teknolojilerinin etkisini görmede bize yardımcı olacak bu standartlar ile ilgili bir sonraki yazıda görüşmek üzere.

Yorum Yapın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak.